നഷ്ട പ്രണയം

നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയം എന്നും ദുഖമാണ്....അതു നമ്മുടെ മനസിനെ എന്നും വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും....പക്ഷെ അതു എന്തു കൊണ്ട് നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു എന്നുള്ളതിനു ഇന്നും ഒരു ഉത്തരവും ആര്‍ക്കുംതന്നെ തരാന്‍ കഴിയും എന്നു എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല...അതു ഒരു തോന്നല്‍ മാത്രമോ അതോ സത്യമോ.....അറിയില്ല.....ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങളുമായി ജീവിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ആയിരങ്ങളില്‍ ഒരാളായി ഞാനും മാറുകയാണോ??????

ഒരിക്കല്‍ എന്നും തലോലിക്കണം എന്നു ആഗ്രഹിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍ ഇന്നു എനിക്കു ദുഃഖം മാത്രം നല്കുന്നവ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു....അതോ അതു എന്നെ അങ്ങിനെ ആക്കി മാറ്റിയോ???

എന്‍റെ പ്രണയം എന്തു കൊണ്ടു എനിക്കു നഷ്ടപെട്ടു? ഇന്നും എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ആണു അതു....എന്നെങ്കിലും ഉത്തരം കിട്ടുമായിരിക്കും അല്ലേ???? അറിയില്ല....അതിനും ഉത്തരം ഇല്ല...

Ekanthathayileku kannum nattu

Dhoore vidhoorathayileku noki irikumbol kanmupil theliyunnathu kazhinja kalathinte muthukal anu....thulli kalichu nadanna....onnum manasilakathe abadangal mathram cheyatha....sneham ennullathu mathram ariyamayirunna.....onninekurichum pediyo.....sangadamo illatha....thikachum nishkalangamaya mattoru vyakthiye nammal avide kanum.....

kalam manasine maravippichenkilum, enthokeyo nedanum cheyyanum okke kothikkunna oru manasu ullill appolum thudikkunnathu namukku kanam....

jeevithathil ottakku labhikkunna nimishangal valare viralamanu....karanam innathe technology namale athratholam thirakullavar akiyirikkunnu.....onnine kurichum chinthikan namukku ippol time kittunnilla....ellam adaki bharikanam ennallathe swanthamayittu samayam kandethan innum namukku kazhiyunnilla....

ithrayum thirakinidayilum nashtabodham nammale alattunnundenkil athu nammude ullile manushyan karayunnathu kondu mathram.....purathu vannu jeevaswasam kittuvanulla vembal....oru pakshe mattarkum manasilakatha aa vembal naam ennu kelkum.....

When a person makes any kind of mistakes hundred people will start stand around that person to make fun of him or her....Rarely any one will stand beside that person to support or to correct....

when other people make fun of us we tend to be in a safe zone where no one will come to know what we do and no one will get any chance to make fun of us.this is actually killing the nicest side of every person. some how knowingly or unknowingly we kill ourselves and the beautiful gifts or talents we have...

how many of us are willing to take a step ahead, knowing that we will make mistake which will eventually mould us in the coming future....!!!!! very few....

one of my student made me write this today....when we met him first we never had a clue what we were going to do with him as he was very weak in his studies....but today now when we look at him we are so proud that he is our student...cos he was one person who never bothered when his friends made fun of him saying that he wont succeed....instead he kept on trying understanding that he belongs to the weaker side of the society.....and he excelled in whatever he studied...and he never scared to try on new experiments....

We should never be discouraged....just go ahead and be ready to make mistakes so that you will be corrected and transformed like a precious gem... :-)

 

expectations

we always keep expectation from everything and from everyone....life teach us that we are not supposed to do that...somehow we forget this and life has to teach us every time that we are not supposed to expect....its sad that things never happen as we expect and people never the same as we expect....everything seems to be very different and very unusual....

is it that we have stopped learning from these or is it that we do not want to learn at all.....are we trying to ignore ourself or are we trying to ignore our own life....

should i say we or i.....i think i must say i....cos its me who is not ready to learn....its me who is not ready understand and change.....and this stuborness in me is causing all disorder in life....one day i may change and i may learn...and i hope that i will see that day of change....